เกี่ยวกับเรา

ทะเลเมืองหมอกระรอกยาวสายริมโขงย้อยละโยง โค้งคุดคู้นำสู่ความเป็นไทยใกล้ชิดวัฒนธรรม

เมืองแห่งลุ่มแม่น้ำโขง ในโลกไซเบอร์
ย้อนไปฟัง..
ปี 2529 คนหนุ่มคนสาวเมืองนี้ เรียนจบก็มุ่งสู่เมืองใหญ่ ทำงาน อาชีพต่างๆ บ้างเรียนต่อ บ้างอพยพ ออกต่างประเทศ ทิ้งให้เมืองนี้ มีแต่คนเฒ่า คนแก่…
มุมมองและความรู้สึกที่เกิดมา ณ. ที่แห่งนี้ ภูมิใจ ถึงแม้ว่าจะไกลความเจริญ เมืองชายแดน อันตรายอยู่บ้าง(ตอนประมาณปี 2511-2518 ไทย ลาว ยังรบกันอยู่ เชียงคานถึงมีสนามบิน แต่ตอนนี้เป็นตลาดนัดไปแล้ว)
5-10 ปี หลังจากมาทำงาน ก็ยังเฉยๆกับ ที่เป็นคนเชียงคาน มีคนถามเป็นคนที่ไหน ผมตอบ อย่างภูมิใจ คนเชียงคาน จังหวัดเลย.. แต่น้อยครั้งที่จะเป็นคนที่บอกก่อน
ความเป็นคนเชียงคาน ฝังอยู่ในสายเลือด…. แม้เข้ามาทำงานในเมืองหลวง เรา คนเชียงคานรุ่นเดียวกันได้จับกลุ่ม คบค้าพูดคุย สังสรรค์ เหมือนยกเมืองเชียงคาน เข้ามาอยู่ในกรุงเทพ แล้วคุยกันด้วย ภาษาเชียงคาน ดังลั่น โดยไม่เกรง หรือเข้าใจผิดว่าเป็นคนต่างด้าว..

ความภูมิใจไม่มีวันคลาย…
เพลงคาราบาว ชื่อรัฐฉาน ได้ร้องไว้ว่าที่พม่า มีเมืองชื่อรัฐฉาน มีหนังสือ มีภาษาเป็นของตนเอง…เชียงคานก็มีภาษาเป็นของตัวเอง ยิ่งเป็นอะไรที่เด่น ไม่มีขวยเขิน ยืนอาย ในการเปล่งสำเนียงภาษา..
เป็นเมืองที่ไม่มีแล้ง มีแม่น้ำโขงไหลผ่าน เลี้ยงดูไร่นา ผู้คนมานานนม
หนาวสุดๆ ออกทีวีทุกครั้ง ถ้าพูดถึงความหนาวเย็น
คนที่นี่เอื้อเฟื้อ…ใจอ่อน อ่อนไหว เป็นคนที่รักอะไรง่ายๆ ไม่มีโกธร เข้าทุกสถานการณ์
มีวัดทุก 2 ซอย ที่ฟอกนิสัยของคนแถวนี้…

รักษ์ และ ห่วงใย…
ท.ท.ท. ได้ดำเนินการส่งเสริมการท่องเที่ยวให้เมือง หลายๆเมือง เช่น ภูเก็ต สมุย พัทยา กาญจนบุรี ปาย …และอื่นๆมากมาย ทุกที่ ที่ ท.ท.ท. ประสบผลสำรวจสามารถดึงคนไปเทียวได้ เงินสะพัด แต่เบื้องหลังความข่มขื่น คนท้องถิ่นไร้ที่ทำกิน นิสัยเสียกลับไปทำไร่ทำนา อาชีพเดิมไม่เป็น ต้องเป็นลูกจ้างนักลงทุน…เศร้า
ด้วยเหตุนี้ที่ทำให้มี ชุมชนคนไซเบอร์ แห่งนี้ขึ้นเพื่อสร้างความเข้าใจ กับ ชาวบ้าน และลูกหลาน พร้อมคอยสอดส่องดูแลคนที่ประสงค์ร้าย แนะนำ ปรึกษา คนที่ไม่เข้าใจ ปรามคนที่คิดแต่ประโยชน์ส่วนตน..
กลุ่มคนเชียงคานที่รักเมือง พร้อมที่จะต่อสู้ สร้างสรรค์ ดำรงไว้ในสิ่งดีดีให้กับลูกหลานสืบไป….และรุ่นลูกรุ่นหลานจะมีเมืองดีๆ น่าอยู่ อบอุ่น ….ไม่ได้เสื่อมพัง..ไปกับคนรุ่นนี้ หรือรุ่นเราๆ..

หาจุดยืนให้เชียงคาน…
Little Luangprabang, ปาย บ้างละ สมญานามที่หลายคนโยนมาให้ เมืองเชียงคานแห่งนี้ รวมถึงตัวผมเอง….
ตามน้ำ …แล้วกลับลำ ดูเหมือนหลายๆคน เข้าใจ และคล้อยตามกับชื่อที่ได้ และมีความเป็นไปได้ ที่เชียงคานจะกลับมาเฟื่องฟู ในการเป็นเมืองท่องเที่ยวแห่งใหม่…ยังหลงกับชื่อที่สมญานาม คนเชียงคานรักเมืองอย่างผมต้องเดินเข้าไปหาผู้นำท้องถิ่น แล้วปรึกษาว่าเราต้องหาจุดยืนให้เมืองๆนี้.. หลายคนบอกว่าเมืองๆนี้มันดีอยู่แล้ว ถ้างั้นจุดยืนของเมืองนี้คือ เป็นเชียงคานเหมือนเดิม ไม่เลียน ไม่ลอก ที่อื่นๆ เป็นตัวของตัวเอง

เดินเครื่อง เคลื่อนทัพ…
เครื่องที่ว่าเครื่องของคนที่มีจิตสำนึกรักบ้านเมือง… เคลื่อนทัพแห่งความยั่งยืน ด้วยพลังความห่วงใย…
ก่อกำเนิด chiangkhan.com โดยมีวัตถุประสงค์เริ่มต้น..
คนเชียงคานท้องถิ่น ได้เล่าเรื่อง..ถ่ายทอดบรรยากาศ ของเมืองนี้ รวมกันไว้ในเว็บนี้
คนเชียงคานต่างถิ่น ได้อ่าน ตามเรื่องที่เกิดขึ้น หวนคิดถึงเมื่อเยาว์วัย คลายความคิดถึงบ้านเมื่อไกลบ้าน พร้อมแลกเปลี่ยน เรื่องเล่า… บรรยากาศของตน ในเมืองที่ไปอยู่
ที่ที่คนเชียงคานคืนสู่เย้า เจอะเจอคนที่หายหน้าหายตาไปนาน
นักท่องเที่ยว นั่งมองเห็นบรรยากาศ สภาพความเป็นอยู่ วิถีแห่งเชียงคาน และข้อมูลของเมืองๆนี้
คนข้ามถิ่น ได้มองเห็น ความตั้งใจ ความจริงใจ..คนเชียงคานรักเชียงคานอย่างถูกทาง
สอดส่อง เฝ้าระวัง คนทำเลวในเมืองนี้ ส่งเสริมคนดีในสังคมเมืองนี้…

ให้เชียงคานก้าวเดินไปในนามของเชียงคาน …ให้ผู้คนที่มาเยือน จดจำ เล่าขาน ถึงวิถีแบบของเชียงคาน…มิใช่เป็น…เมืองเสมือน…ของที่แห่งใด ….แต่ให้เป็น… “เชียงคาน เมืองงามในความทรงจำ” …ของทุกผู้คนที่มาเยือน พำนัก และจากไป

facebook.com

Lost Password